We zijn opweg naar een toekomst waar veel werk door robots gedaan wordt en waar steeds minder werkende mensen voor steeds meer mensen met een AOW moeten zorgen. We kunnen niet om een radicale verandering van het huidige sociale stelsel heen. Is het basisinkomen het antwoord?

Met een volledig basisinkomen kan het huidige sociale stelsel afgeschaft worden. Je kunt het basisinkomen opsplitsen in twee denkrichtingen;

Het gegarandeerde basisinkomen; iedereen (en alleen zij) die onder de armoedegrens zakt wordt daar onvoorwaardelijk – zonder sollicitatieplicht of tegenprestatie – bovenuit getild door de overheid.

Het universele basisinkomen; iedereen – werkloos of CEO, arm of rijk, krijgt een maandelijkse toelage van de staat die genoeg is om van te leven.

De terechte kritische vraag bij het universele basisinkomen is; Waarom hebben rijke mensen het recht op een basisinkomen? Sommige mensen vinden dat dit probleem van onrechtvaardigheid opgelost kan worden via de belastingen, door veel meer belasting te heffen op kapitaal en veel minder op arbeid. Maar ondertussen doen multinationals en bijvoorbeeld het koningshuis aan belasting ontduiking|ontwijking waardoor we in een moeilijke discussie terechtkomen.

En als klap op de vuurpijl hebben we te maken met het feit dat we ons afvragen waarom wij mensen belasting moeten betalen en de robots of eigenaar van robots niet? Want tenslotte moet een basisinkomen betaald worden door voldoende opbrengst van belastinggelden.

Belasting op kapitaal is daarom waarschijnlijk veel handiger. Geen discussies. Gewoon betalen!

Armoede bestaat in de Europese Unie. We willen niet terug naar de armenzorg van vroeger, die armen arm hield en af en toe wat toeschoof. Liefdadigheid is niet meer van deze tijd, en vernederend voor hen met of zonder kinderen die financieel niet rond kunnen komen. Een menswaardig basisinkomen zou een oplossing kunnen zijn.